lostbody

χαμένο κορμί

Τετάρτη, Μαρτίου 22, 2006

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΙ


Ο παππούς μου ήταν παπάς. Πριν από μερικά χρόνια έφυγε από κοντά μας για να συναντήσει το Θεό του, που τόσο ειλικρινά λάτρεψε και τόσο ταπεινά υπηρέτησε ως λειτουργός Του επί σχεδόν εβδομήντα χρόνια. Ήταν ασκητική μορφή, ένας άνθρωπος που είχε υποφέρει πάρα πολύ και για διάφορους λόγους σε όλες τις φάσεις της ζωής του και που (ίσως εξαιτίας αυτού) πρόσφερε απλόχερα την αγάπη του σε όποιον τύχαινε να βρεθεί κοντά του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, όταν πλέον άρχιζα να γίνομαι ηλικιακά ώριμος για συζήτηση, κουβεντιάζαμε επί παντός επιστητού και μου διηγούταν ιστορίες της υπερενενηκονταετούς ζωής του.

Μια ιστορία που ακόμα θυμάμαι είναι το πώς επελέγη μεταξύ περισσοτέρων υποψηφίων για να γίνει παπάς στο χωριό. ‘Ήμουν ο πιο μορφωμένος απ’ όλους’, μου είχε πει. ‘Δηλαδή;’ ‘Δηλαδή εγώ είχα πάει σχολείο μέχρι την Τετάρτη δημοτικού, ενώ οι άλλοι καθόλου ή μέχρι τη Δευτέρα’.


Αυθόρμητα γέλασα με τη σκέψη ότι θεωρήθηκε ‘μορφωμένος’ κάποιος που με τα σημερινά δεδομένα θα θεωρούταν ουσιαστικά αναλφάβητος. (Βέβαια, θυμάμαι τον ‘αναλφάβητο’ παππού να διαβάζει μέχρι τα βαθιά του γεράματα αναρίθμητα βιβλία, ενώ οι περισσότεροι φίλοι μου, όλοι με εντυπωσιακές συλλογές πτυχίων, διαβάζουν λιγότερα βιβλία και απ’ τις πιθανότητες της Στέλλας Μπεζαντάκου να εκθέσει συλλογή πινάκων της, εξπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας, στην Tate του Λονδίνου).

Ωστόσο, κάνοντας την αναγωγή των όσων χαρακτήριζαν την εκπαίδευση της Ελλάδας προπολεμικά στη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα, δυστυχώς δεν θα διακρίνει κανείς τρομακτικές διαφορές. Φυσικά, σχεδόν όλοι σήμερα γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση. Όμως, αντίστοιχα, ο πήχης των εκπαιδευτικών δεξιοτήτων έχει ανέβει πάρα πολύ, ιδίως στο πεδίο των ‘νέων’ τεχνολογιών. Τεχνολογικές πραγματικότητες που δεν θεωρούνται τόσο ‘νέες’ στον υπόλοιπο ‘δυτικό’ κόσμο, στη χώρα μας κινούνται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Στην εποχή του παππού μας, όταν η πλειονότητα δεν πήγαινε καν στο σχολείο ή το εγκατέλειπε πολύ νωρίς, ο απόφοιτος της τέταρτης τάξης του δημοτικού σχολείου θεωρούταν ‘μορφωμένος’. Στη δική μας εποχή, επειδή η πλειονότητα γνωρίζει για το χειρισμό υπολογιστή το αντίστοιχο της γραφής και ανάγνωσης, όποιος ξέρει πέντε πράγματα παραπάνω θεωρείται τεχνολογικά ‘μορφωμένος’. Σε έναν κόσμο όπου η γνώση τρέχει με απίστευτες ταχύτητες, η άγνοια τόσο βασικών πραγμάτων ισοδυναμεί με αναλφαβητισμό. Οι σύγχρονοι τεχνολογικά αναλφάβητοι θα προκαλέσουν στα εγγόνια τους το ίδιο μειδίαμα, όταν τους αποκαλύψουν ότι προσλήφθηκαν κάπου λόγω των (ουσιαστικά μηδαμινών) προσόντων τους στο χειρισμό πληροφορικών συστημάτων.

Eνώ, λοιπόν, σε ολόκληρο τον (οικονομικά αναπτυγμένο ή, έστω, αναπτυσσόμενο) κόσμο η κατάρτιση του πληθυσμού –ιδίως των νέων- στις νέες τεχνολογίες, η ενθάρρυνση της καινοτομίας και η στήριξη της έρευνας τίθενται στην κορυφή της πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής ατζέντας, στη χώρα μας η συζήτηση ακόμη αφορά την αναζήτηση απαντήσεων σε ερωτήματα προηγούμενων δεκαετιών. Στην Ελλάδα ακόμη η κουβέντα γίνεται για το ευρυζωνικό ίντερνετ αστείων ταχυτήτων, όταν παντού θεωρείται (προ πολλού) αυτονόητο. Εδώ ακόμη μαλώνουμε για την κατανομή των τηλεοπτικών συχνοτήτων, όταν παντού έξω αρχίζουν οι πρώτες εκπομπές της (απολύτως ελεύθερης) ψηφιακής τηλεόρασης, των τηλεοπτικών εκπομπών μέσω ίντερνετ κλπ.


Η εξωτική Σιγκαπούρη ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία την εκπαιδευτική της μεταρρύθμιση, εξασφαλίζοντας προσωπικό υπολογιστή για κάθε μαθητή και προτεραιότητα στα μαθήματα των νέων τεχνολογιών. Σήμερα απολαμβάνει τους καρπούς της προσπάθειάς της από τις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης στις λίστες οικονομικής, επιχειρηματικής και τεχνολογικής ανάπτυξης. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι με αντίστοιχου προσανατολισμού εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και γενναία στήριξη της έρευνας η Φινλανδία και η Ιρλανδία καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως ως προς την αφομοίωση των νέων τεχνολογιών και την οικονομική ανάπτυξη, αφού εκπαιδεύουν τους ανθρώπους τους να παράγουν το μόνο ίσως πράγμα που ο δυτικός κόσμος μπορεί ακόμη να πουλήσει ακριβά: γνώση.


Αντίθετα, στην Ελλάδα ακόμα ψάχνουμε αν θα πρέπει να αλλάξουμε τα σχολικά βιβλία που δείχνουν τη Σοβιετική Ένωση ενωμένη και το μέσο Έλληνα κτηνοτρόφο και κάτοικο χωριού. Ο εξοπλισμός των σχολείων και των πανεπιστημίων με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αντί για επένδυση, θεωρείται σπατάλη και περικόπτεται, ενώ, όταν γίνεται, συνήθως τα μηχανήματα είναι πεπαλαιωμένα και χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο. Τα ποσά που διατίθενται για έρευνα μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν (ενώ συχνά σπαταλώνται σε εικονικές μελέτες ‘ημετέρων’). Το όνειρο του αποφοίτου πανεπιστημίου είναι να ‘αράξει’ στο δημόσιο, την ίδια στιγμή που τα πανεπιστήμια, αντί για καινοτομία και γνώση, παράγουν παπαγάλους, γραφειοκράτες και πτυχία χωρίς ουσιαστικό γνωστικό αντίκρισμα.


Όταν γύρω μας τα τείχη πέφτουν, οι απαιτήσεις αλλάζουν και ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όσους έχουν πρόσβαση είτε σε φτηνό εργατικό δυναμικό είτε σε προηγμένη γνώση, εμείς, όπως ο παππούς μου το 1930, ας αρκεστούμε σε λίγο απ’ όλα και αρκετό από τίποτα. Όπως θα ’λεγε και ‘κείνος: «Έχει ο Θεός!»

(Στην πρώτη φωτογραφία, υπερήφανος διευθυντής λυκείου, κάπου στην Ελλάδα του 2006, ποζάρει μπροστά στον υπερσύγχρονο Η/Υ που είχε υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός και άρχισαν σιγά-σιγά να παραλαμβάνουν τα σχολεία.
Στη δεύτερη φωτογραφία
, εκλαϊκευμένη επεξήγηση όρων πληροφορικής - ταπεινή συμβολή αυτού του ιστοχώρου στην εθνική προσπάθεια για ισότιμη πρόσβαση όλων των Ελλήνων στις νέες τεχνολογίες.)

10 Comments:

At 27/4/06 00:39, Blogger Mirandolina said...

Ωραίο ευλογ - καλώς σε βρίσκω!

 
At 27/4/06 01:31, Blogger lostbody said...

Καλώς όρισες!
Εσύ μου ήσουν ήδη γνωστή (αναγνώστης και θαυμαστής των κειμένων σου, γαρ)

 
At 12/7/06 13:33, Blogger kapetank said...

EΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ
TO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΩΣ ΕΞΗΣ ΕΝΑ COMPUTER ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΤΗ(ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ν.Δ.)ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΞΑΜΗΝΟ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΜΕΤΑΒΛΗΘΗΚΕ ΣΕ ΕΝΑ COMPUTER ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟ ΜΑΘΗΤΗ ΔΗΛΑΔΗ 87000 ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΟΣΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΙ-ΔΥΟΜΙΣΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟ ΜΑΘΗΤΗ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟΥ (ΠΕΡΙΠΟΥ 8250 ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ).ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΥΣΙΟΛΟΓΟΣ-ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ-ΘΑ ΛΕΕΙ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΧΕΙ ΤΟ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΟΑΕΔ ΟΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΗΘΩΡΑ ΧΡΗΜΑΤΩΝ-ΟΠΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΛΕΓΚΤΩΝ(ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΕΙ?) Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟ ΣΕΡΒΙΡΙΣΜΑ...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ...ΚΑΠΝΙΣΤΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ...ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΟΥ MALT ΟΥΙΣΚΙ.ΟΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ(ΦΕΡΤΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ
ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΣ ΝΤΥΜΕΝΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ ...-ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΛΙΓΟ ΣΤΡΡΡΡΡΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟ?
ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΣ ΝΤΥΜΕΝΟΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ........- Α ΚΥΡΙΕ ΠΡΕΣΒΗ ΜΑΣ ΚΑΚΟΜΑΘΑΙΝΕΤΕ
ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΩ ΚΑΠΝΙΣΤΟ ΣΟΛΩΜΟ
ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣ (ΜΑΛΛΟΝ ΧΟΝΤΡΟΣ )ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΜΥΚΟΝΟ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
-ΒΑΓΓΕΛΗ (Ο ΜΠΑΚΑΛΟΓΑΤΟΣ) ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΟΥΣΕΣ ΡΕ ΚΩΛΟΠΑΙΔΟ ΠΑΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΡΩΣΙΑ ΣΤΟΝ ΓΕΒΓΕΝΙ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΑΝΑΝ ΣΟΛΩΜΟ ΓΙΑΤΙ ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΑΕΔ -ΤΑ ΣΤΡΑΒΑΔΙΑ-ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝΕ

 
At 13/7/06 02:37, Blogger lostbody said...

Απολαυστικό το comment, Kapetank
Ένας φίλος λέει ότι για δύο πράγματα είναι πλέον βέβαιος στη ζωή του: το ένα (που μας ενδιαφέρει) είναι ότι το κράτος ΕΧΕΙ λεφτά.
Πού πάνε, όμως, είναι άλλη ιστορία...
βλ. ΟΑΕΔ, Πάντειο Πανεπιστήμιο κλπ. κλπ...
Για το Πάντειο (όπου επίσης ψώνισαν από μάρμαρα, μέχρι χαλιά και Φεράρι) μαθαίνω τελευταία ενδιαφέρουσες ιστορίες...
Θα στις πω, αν θες, μια και πληροφορούμαι ότι κάνεις παρέα και με γείτονες (Χαριλάου) και οπαδούς του Παπαναστασιακού - γιατί ρε παιδί μου; Τι έφταιξε;

 
At 13/7/06 12:35, Blogger kapetank said...

Ασ τα πονεμενη ιστορια βγαλμενη μεσα απο σωληνες....
Για το Παντειο κατι εχω ακουσει αλλα θα το ψαξω
εκει εχω μαθει οτι φαγανε και κατι δωρεες του Σημιτη ο οποιος ηταν εκει καθηγητης και μολις εγινε πρωθυπουργος διεθετε στο Πανεπιστημιο τον μισθό του και του τα τρωγανε ειναι απιστευτο απυθμενο θρασος
Εχω γραψει κατι που θα το βγαλω στο blog μου την Δευτερα για την απατη που κανανε στην Πατρα εκει βγαλαν ολη την πολη ανάπηρους
Κατα τα αλλα φοβερο το blog
Μπραβο

 
At 13/7/06 21:47, Blogger lostbody said...

Σ΄ευχαριστώ για τα καλά λόγια...
Δεν θα ανταποδώσω μόνο και μόνο για να μην θυμίσει η συζήτηση την κλασική σκηνή που οι γονείς μας πάλευαν ποιος θα πρωτοπληρώσει το λογαριασμό σε "κοσμική ταβέρνα" και εμείς κοιμόμασταν στην καρέκλα ή στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου.

Όντως το θράσος τους στο Πάντειο άγγιξε τα ακραία όριά του, όταν καταχράσθηκαν και το μισθό του (τότε εν αναστολή καθηγητή και εν ενεργεία πρωθυπουργού) Σημίτη.
Το χειρότερο είναι ότι στην ποινική δίκη που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη το Πανεπιστήμιο πάει εντελώς (έως και σκανδαλωδώς) απροετοίμαστο, παρέχοντας ουσιαστικά κάλυψη σ' αυτούς που το κατάκλεψαν...

Αναμένω το post της Δευτέρας στο εξαιρετικό blog σου
(Δεν άντεξα...το 'πα!)

 
At 14/7/06 10:29, Blogger kapetank said...

αυτα που λες για την ταβερνα
γινοντουσαν τα παλια καλα ΠΑΣΟΚΙΚΑ χρονια την δεκαετια του 80 για την ακριβεια 82-86
ηταν πολυ ευκολο να κερασεις και μετρο επιδειξης απο οσο θυμαμαι
βγαιναμε πολυ τακτικα οικογενειακως ισως και 3 φορες την εβδομαδα μαζι με αλλους συγγενεις και με εναν μισθο παρακαλώ χωρις να δουλευει και η μητερα
βεβαια τα λεφτα αυτα σιγουρα τα πληρωσαμε εμεις τα φτωχα παιδακια αργοτερα τα χρονια του 90 μεχρι και τωρα .Παντως ηταν καλα στις ταβερνες το θυμαμαι αυτο και στην τελικη γιναμε κ πιο κοινωνικοι

 
At 14/7/06 19:30, Blogger lostbody said...

Η δεκαετία του 80 ήταν μια ανεπανάληπτη δεκαετία για την Ελλάδα...
Μπορεί να διηγηθεί κανείς απίστευτες ιστορίες από εκείνη της εποχή.
Αν γραφόταν ένα βιβλίο για την ελληνική αστική κουλτούρα των 80'ς, οι ταβέρνες θα αποτελούσαν ένα πολύ ενδιαφέρον κεφάλαιο...

Τις προάλλες, πάντως, που συζητούσα με κάτι φίλους, τα πρώτα πράγματα που θυμηθήκαμε από τις ταβέρνες του 80 ήταν ότι οι περισσότερες είχαν αυλές με χαλικάκια (ανάμικτα με καπάκια αναψυκτικών και μπύρας) και, φυσικά, τα κλασικά φωτιστικά-μανιτάρια (μνημείο αισθητικής των 80'ς!)

 
At 17/7/06 16:32, Blogger kapetank said...

...και σιδερενιες καρεκλες οχι ξυλινες οι σιδεραδες ηταν στα χαι τους τοτε
καπακια μαζευα καθε καλοκαιρι και παιζαμε και κατι παιχνιδια
επισης κλασικο gic ενα ποτο με λιγο κοκα κολα σπραιτ μπυρα πατατες τηγανητες.αλατι και απειρο πιπερι και αποφαγια
τα βαζαμε ολα σε ενα ποτηρι και στοιχημα ποιος δοκιμαζει με το καλαμακι (επαιρνε κατασταρικο)
φυσικα την πληρωνε ο μικροτερος της παρεας των εξαδελφων που με πληρη αγνοια δοκιμαζε μετα γουρλωνε τα ματια και εβηχε σαν τρελος
το ειχαμε κανει απειρες φορες αυτο και σκαγαμε στο γελια
εγω ετοιμαζα το κοκτειλ βαζοντας τα δυνατα μου για να βγει καλο αποτελεσμαΟχι δεν ημουν σαδιστης απλα μου αρεσαν τα πειραματα

 
At 17/7/06 23:50, Blogger lostbody said...

Άσε, γιατί ανάλογα ποτά-αηδίες-το-πίνει-ένας -και-οι-άλλοι-γελάμε -με-την-αντίδρασή-του (εμπλουτισμένα με αρκετό αλκοόλ βέβαια) φτιάχναμε και αρκετά χρόνια μετά την ενηλικίωσή μας, διαψεύδοντας τις όποιες φήμες άρχιζαν να κυκλοφορούν ότι το μυαλό μας ήταν σε πιο στερεή κατάσταση από το μίγμα που περιγράφεις!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home