lostbody

χαμένο κορμί

Κυριακή, Απριλίου 02, 2006

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

η θερμοκρασία ανεβαίνει μαζί και η διάθεση κονταίνουν τα μανίκια και τα κορίτσια εκτίθενται σε ήλιους και σε βλέμματα τα πρώτα μπάνια και παγωτά βαριέσαι να φτύνεις τα κουκούτσια του καρπουζιού φωνές ποιος θα πρωτοφάει απ' την καρδιά της βαδίζεις ξυπόλητος στο πλακόστρωτο αφήνεις πίσω σου υγρά αποτυπώματα σε σχήμα πατούσας σ' αρέσει να γλύφεις την αρμύρα που στεγνώνει στο δέρμα σου τα κρύα σταφύλια εκρήγνυνται γλυκά στο στόμα σου τα κορίτσια που ψήνονται στον ήλιο τα ηλιοβασιλέματα με ένα χέρι τριγύρω στο λαιμό σου η κατασκήνωση, οι μουσικές και τα γέλια στο Ποσείδι, το Πλατανίτσι και στο Πήλιο η ζέστη στο λεωφορείο και τ' ανοικτά παράθυρα ξεπλένεις την άμμο με κρύο νερό απ' το λάστιχο η παγωμένη μπύρα και ο καφές με κόκκους άμμου που θρυμματίζονται στο στόμα σου η πλάτη που τσούζει μόλις σε ακουμπήσουν ο δισταγμός να μπεις στο νερό που σε κρυώνει τα βράδια με αεράκι, δροσιά και παγωτό χταπόδια, ξύδι και ούζο στη σκιά τρέχεις να πιάσεις καλό τραπεζάκι θα δεις τον αγώνα έξω η αίσθηση να σε ξεβράζει το κύμα στην ακτή κάποιος έρωτας με ημερομηνία λήξης τον Αύγουστο το λιπαρά άσπρο χρώμα του πλοίου η αίσθηση της μπουκαπόρτας που παλαντζάρει πάνω απ' το καλοκαίρι σου νύχτες με φεγγάρι στριμωγμένες στο πολύ φως ψάρεμα και βαρκάδες βόλτες στο βουνό η αίσθηση να φοράς μακρυμάνικο όταν βγάλει ψύχρα οι ξαφνικές μπόρες που σε βρίσκουν στη μέση του πουθενά η δυσαρέσκεια στην ευχή καλό χειμώνα οι ιστορίες των διακοπών με φίλους την έναρξη της νέας χρονιάς το μαύρισμα που ξεφτίζει όπως και οι αναμνήσεις το άσπρο χρώμα σου θα έρθει πάλι όπως οι υποχρεώσεις που τρέχουν και ο χειμώνας θα μαζέψεις τα λεπτά και πολύχρωμά σου αχ, φίλε μου, το καλοκαίρι!
(Όλες οι φωτογραφίες είναι του εκπληκτικού Kevin Meredith, ενός απ' τους καλύτερους φωτογράφους που έχω δει ποτέ)

3 Comments:

At 20/4/06 21:38, Blogger tyheroulis said...

Και ένα τρένο που γλιστράει στις ράγες, ένα σούρουπο που γλιστράει στα μάτια μας, τα σύννεφα σα σημαδούρες στον ορίζοντά μας, το Ταξίδι που μας περιμένει, ο καυτός αέρας που σου κόβει την ανάσα καθώς βγάζεις το κεφάλι απο το παράθυρο, η νύχτα που δεν ξέρεις που θα σε βρει, μια στιγμή παγιδευμένη σε μια μηχανή ψηφιακή, μέρη που αύριο δε θα θυμάσαι το όνομά τους - μόνο τη μυρωδιά τους κι ένα κορίτσι ακουμπισμένο ανώνυμα σε ένα φράχτη, μέρη που αύριο θα αντηχούν ακόμη απο τα γέλια μας, το πιο ωραίο σου κείμενο. Σύντομα Αύγουστος!

 
At 22/5/07 22:37, Anonymous κάποιος said...

Πλησιάζει και πάλυ...

 
At 24/5/07 00:19, Blogger lostbody said...

Με το καλό...

(πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home